In de afgelopen jaren zijn dronezwermen betrokken geweest bij veel extreme incidenten, waaronder het verstoren van luchthavens, het aanvallen van militaire bases en het overvallen van grote olievelden. Het enorme potentieel van dronezwermen in slagveldtoepassingen heeft militaire machten over de hele wereld ertoe aangezet hun investeringen in onderzoek en ontwikkeling te verhogen, in een poging hun asymmetrische voordelen ten opzichte van de vijand uit te breiden om het initiatief in toekomstige oorlogen te zoeken.

Soorten dronezwermdreigingen

 Classificatie van dronezwermen

Op basis van de anti-UAV-zwermkenmerken worden dronezwermtypen onderverdeeld in drie categorieën.

Geen autonome ruimte-tijdcoördinatie:Dit type dronezwerm heeft geen autonome mogelijkheden, is afhankelijk van vroege voorgeprogrammeerde instructies en maakt gebruik van tijd- en ruimtecoördinatie. Het is voornamelijk gebaseerd op multirotor droneplatforms. Het heeft een lage technische drempel. Een typische vertegenwoordiger is de dronezwerm die veel wordt gebruikt bij lichtshowvoorstellingen.

Semi-autonoom teamwerk:Dit type dronezwerm heeft semi-autonome mogelijkheden en bevindt zich in een "man in de lus"-staat. Het is voornamelijk gebaseerd op homogene/heterogene droneplatforms voor groepering en coördinatie. Het heeft een hoge technische drempel en is een focus van onderzoek nu en in de komende jaren.

Volledig autonome taakcoördinatie:Dit type dronezwerm heeft volledige autonome mogelijkheden en bevindt zich in een "man buiten de lus"-staat. Het kan taken coördineren zonder afhankelijk te zijn van communicatielinks om autonome verkenning en aanval te realiseren. Het is de hoogste vorm van autonomie voor dronezwermen en heeft extreem hoge technische barrières. Op basis van de huidige technologische niveaus zal het op korte termijn moeilijk te realiseren zijn.

Haalbaarheidsanalyse van technologie voor dronezwermtegenmaatregelen

Volgens de tactische kenmerken en zwakheden van dronezwermen hebben we technologieën met een lage tegen-effectiviteit geëlimineerd en specifiek een effectief systeem van technologieën voor anti-dronezwermen geanalyseerd.

Link-interferentie

1. Beschuldiging van link-interferentie en misleiding

(1) Onderdrukkende interferentie. Dit is de belangrijkste methode van interferentie in de commando- en controlelink. De technologie is relatief volwassen, de kosten zijn laag, de systeemwerking is eenvoudig en het interferentie-effect is significant. De clusterarchitectuur van het zelforganiserende netwerk heeft een zekere mate van netwerk-zelfherstel. De interferentieapparatuur moet voldoen aan de interferentiecondities van breed frequentiebereik, hoog vermogen en omnidirectioneel. De interferentie is moeilijk en heeft een grote impact op de omliggende frequentiegebruikende apparatuur. Er is nevenschade en het moet met voorzichtigheid worden gebruikt.

(2) Elektronisch hek

Dit is een methode die wordt toegepast om te voorkomen dat dronezwermen een specifiek gebied binnendringen. Het is technisch eenvoudig en goedkoop, en heeft de voordelen van onbemande werking en hoge flexibiliteit. Het kan worden gebruikt als een belangrijke terminale beschermingsmaatregel.

(3) Interferentie met stuursignalen. Dit type methode kan worden onderverdeeld in twee soorten.

De eerste is het kapen van de communicatielink, wat langdurige monitoring, analyse en ontcijfering van de belangrijkste parameters van de communicatie-datalink van niet-coöperatieve doel-drones inhoudt, zoals de werkfrequentieband, het protocol en de encryptie, en het verzenden van valse besturingscommando's naar drones om misleidende controle te implementeren. De tweede is het doorsturen van tracking-interferentie, dat wil zeggen, zodra het signaal van de commando-link van de vijand wordt gedetecteerd, wordt het snel doorgestuurd op dezelfde frequentie of met een vertraging; het kan ook de operaties op het slagveld verstoren door willekeurig de signaalcodering te wijzigen, zoals het wijzigen van een van de binaire codes.

2. Jamming en misleiding van navigatielinks

In tegenstelling tot een enkele drone kan een dronecluster twee of meer gecombineerde navigatiemethoden gebruiken, zoals GPS, BDS, Galileo en GLONASS, vanwege zijn gedistribueerde functies.

In de volgende situaties zijn interferentie en misleiding van de navigatielink niet effectief: ① GPS militaire code navigatie wordt gebruikt, en navigatiemisleiding is niet effectief; ② Er zijn zeer nauwkeurige inertiële navigatiesystemen (INS) of lasergyroscopen en andere navigatieapparatuur in de dronecluster. Zodra de navigatie wordt verstoord of de fout van de navigatiemisleiding de drempel van INS overschrijdt, schakelt deze over naar de pure inertiële navigatiemodus, waardoor de methoden voor interferentie en misleiding van de navigatielink ineffectief worden.

Uitgebreide bescherming

Over het algemeen is het moeilijk om droneclusters tegen te gaan en er is geen tegenmaatregelsysteem dat 100% onderschepping kan bereiken. Voor belangrijke kern-doelen moet het tegenmaatregelprincipe gebaseerd zijn op bescherming. Momenteel is de dagelijkse bescherming van belangrijke punten meestal geconcentreerd op tweedimensionale vlakbescherming, met een gebrek aan beschermingsmaatregelen tegen luchtdreigingen. Driedimensionale bescherming van belangrijke zwakke punten moet worden versterkt om de algehele anti-vernietigingscapaciteiten te verbeteren.

Actieve tegenmaatregelen

Onder de traditionele passieve defensieve denkmodus hebben anti-UAV-zwermoperaties problemen zoals vertraagde situationele bewustwording, beperkt verdedigingsbereik en beperkte beweging van tegenmaatregelapparatuur. Anti-UAV-zwermtechnologie gebaseerd op UAV-platforms heeft de voordelen van actieve verdediging, lucht-grondcoördinatie, flexibele inzet, sterke mobiliteit en precisie en efficiëntie.

Over het algemeen loopt de ontwikkeling van bestaande UAV-zwermtegenmaatregeltechnologie achter bij de ontwikkeling van UAV-zwermtechnologie. Geconfronteerd met de steeds urgenter wordende dreiging van UAV-zwermen, moeten we ons baseren op de bestaande UAV-zwermtegenmaatregeltechnologie, vasthouden aan gezamenlijke operaties en systeemoperaties als doorbraken, en geleid worden door de behoeften van anti-UAV-zwermen. We moeten zorgvuldig verkennings- en vroegtijdige waarschuwing, gezamenlijke onderschepping, netwerk- en elektronische tegenmaatregelen, en uitgebreide defensieoperaties plannen, en systeemvoordelen gebruiken om de tekortkomingen van bestaande technologieën te compenseren.